وقتی نمیتونم شکست رو قبول کنم
تا حالا شده بعد از یه تجربه ناموفق، بهجای روبرو شدن با نتایج، بخوای همه ردپاهاشو پاک کنی؟ یا حتی از پرسیدن سؤالات ساده بترسی که مبادا بگن «چرا نفهمیدی؟» و به جای اصلاح، سکوت کنی؟ این حس سکوت کردن و قایم شدن بهخاطر شکست، دقیقاً همون Shame‑Avoidance Loop هست.
وقتی شرم، نگهدارنده مسیر رشد میشه
ذهن ما شرم رو اغلب بهعنوان سیگنال انتقاد درونی میشناسه، نه هشدار برای تغییر. این نگرش، از تجارب کودکی و توقعات اجتماعی نشئت میگیره: جایی که نمایش شکست نشانه ضعف بود، نه فرصت یادگیری. در نتیجه، بهجای مرور و اصلاح، ذهن به دفاعی وارد حالت انکار میشه. همین چرخه، شکسته نشدن مسیر رشد رو تضمین میکنه، حتی اگر زخمی باشی.
مرور بدون قضاوت با ابزار ساده
برای فرار از این چرخه، روش «Start – Stop – Continue» از Retrospectives در Agile، همراه با تمرین انعکاس بدون قضاوت (Non‑Judgmental Reflection) کاربردی و اثربخشه.
تمرین کاربردی:
هر شب، بعد از پایان روز، این سه سؤال رو یادداشت کن:
چه چیزی باید شروع کنم انجامش بدم؟
چه چیزی باید همینالان متوقف کنم؟
چه چیزی خوبه ادامهاش بدم؟
نوشتن این تفاوتها با خودت—بدون قضاوت—کمک میکنه شکست رو ببینی، ارزش سلامتی در مسیر رو بشناسی و بدونه ترس از قضاوت تغییر کنی.
شرم، نه ته خط، بلکه نقطه شروعی دوباره است
شاید بعد از جلسه، وسط قرار یا در خلوت، حس کنی «نابود شدم». اما اگر جایی باشه که بتونی شکستت رو بدون قضاوت بررسی کنی، احتمال رشد واقعی تو برمیگرده. هموار کنارت هست تا اون فضا رو بسازی—نه فقط بهعنوان محل کار، بلکه کانون رشد ذهنی.
هموار، فراتر از یک فضای کاری
هموار فقط یک دفتر کاری نیست؛ یک فضای یادگیریه برای تمرین مهارتهایی مانند روبرو شدن با شکست، خودآگاهی و حفظ سلامت روان. اینجا همیار توی عبور از ناهمواریهای ذهنیته؛ از شرم نهفته تا اعتماد به مسیر.
برای همراهی بیشتر در مسیر عبور از موانع روانی، به کانال تلگرام ما سر بزن:
t.me/hamvaar
